W czasach WEB 2.0 nietrudno o przypadkowe splagiatowanie czyjejś twórczości. Wystarczy metodą "copy&paste" parę razy kliknąć myszką i już mamy powielone treści jednej osoby w zupełnie innym miejscu. Kultura (jak i w pewnych przypadkach prawo) wymaga, aby zawsze podawać źródła wypowiedzi, które cytujemy lub które rozpowszechniamy.

Rozpatrzmy dwa przypadki:
1) Wstawiający podpisuje treść wstawiając dane faktycznego autora
2) Wstawiający nie podpisuje treści, przez co treść może być postrzegana jako wstawiającego

Pierwszy przypadek wydaje się oczywisty – pod warunkiem, że nie jest wyraźne zabronione kopiowanie (lub nie jest zaznaczone, że wymagana jest zgoda autora na kopiowanie treści). Można do woli kopiować w całości czy też fragmentami. Co zyskuje autor? Rozgłos, renomę, szacunek (bądź nie – jeśli cytujemy np. błędy ortograficzne drugiej osoby). Co traci? Wydaje się, że nic.

A drugi przypadek? Co traci autor treści? Co zyskuje? Czy pod warunkiem „nie czerpania” korzyści materialnych jest to szkodliwe w dobie dominacji WEB 2.0? Czy przeklejając np. treść (słowa) piosenki zespołu Metallica "Unforgiven" mamy obowiązek podać właśnie tę grupę muzyczną jako autora? Czy nie podając jesteśmy narażeni na sankcje prawne?